Allereerst moet ik even mijn excuses aanbieden, omdat ik in de afgelopen tijd heb verzuimd met jaaroverzicht bij te houden. Ik heb echter 1 goed excuus en 1 minder goed excuus. Te beginnen met het minder goede excuus. Ik had computer problemen, dus kon ik een paar dagen niets tikken, maar dat was vanzelfsprekend niet het enige wat mijn schrijfkunsten in de weg zat. Nee, ik kon simpelweg ook geen stukjes tikken, omdat ik druk was met de Skihut. Dit snapt natuurlijk iedereen. Wat is er nou belangrijker? Skihut of al het andere? Skihut dus. Zodoende. Goed. En nu? Nu gaan we verder, maar niet voordat ik iets heb rechtgezet. Weet iedereen het blogje over de slechtste dronkenlap van 2010 nog? Zo niet, klik daar. Zo wel, lees verder.
Vorige week deelde ik die titel nog doodleuk uit aan mijn kleine broertje, Rick. Er van uitgaand dat er niemand meer zou zijn die een slechtere dronkenlap is dan die kleine rat. Fout, toch wel. Dus dat gaan we bij deze even recht zetten, want, even terugkijkend, weten we allemaal nog wat Rick allemaal kwijt was? Juist, tanden. Boudewijn was dus nog meer kwijt...
Het was een normale zondagavond. Ik was niet mee naar de Skihut, want ik was nog niet bijgekomen van de avond daarvoor. Met mijn splinternieuwe Skihut-shirt kreeg ik voor dat ik ging slapen al tientallen sms'jes van Boudewijn en Dennis (die samen naar de Hut waren) over hoe gezellig het wel niet was. Ik ging slapen, maar de sms'jes en mms'jes bleven komen. Eerst een foto van 2 meter bier. 2 meter bier? Met z'n tweeën? Ja. Dat dacht ik ook. Goed bezig jongens, ook wetend dat die 26 bier niet het enige was wat de twee gingen nuttigen. Ik zag het ergens al aankomen...
Het werd later en later... Toen ging mijn telefoon. Ik kreeg een foto, alweer. Hoewel het bij Dennis en mij die avond daarvoor zo (klik) gezellig was, was het bij het nu zo (klik) gezellig. Ja, Boudewijn zat er doorheen. Na gekotst te hebben in de Skihut en geen stap zelf meer kunnen zetten zonder te vallen gingen de twee naar huis. Boudewijn had als enige nog geld, maar moest dat wil pinnen. Dat ging dus niet meer. Geen geld voor de taxi. Gelukkig hebben wij allemaal goede connecties met Ab Taxiheld, dus die wilde ze wel gratis ophalen. Na eerst nog even over de vangrail gevallen te zijn werd Boudewijn thuis afgezet. Daar aangekomen kwam er echter niet veel meer uit dan willekeurige cijfers. Terwijl hij door Freek (z'n pappie) naar bed werd gebracht konden wij allemaal weer slapen. Ja, ik ook, want ik ben zelfs nog gebeld door Freek terwijl ik mijn schoonheidsslaapje aan het doen was. Waarom? Geen idee, maar ik weet wel dat Boudewijn pas ging slapen na een 'sokkengevecht' te hebben gehad met z'n paps.
De volgende dag besloten Dennis en ik samen langs te gaan om te kijken hoe het met onze held was. Ondertussen was het 3 uur 's middags en belde we aan. Hij werd wakker van de deurbel dus we waren echt geen moment te vroeg. Ik had me voorbereid op iets, maar op wat wist ik niet zo goed. Toen ik had zag wist ik het wel en barstte ik in het lachen uit. Bouk miste een stuk van z'n tand, zijn andere tand zat los, een schaafwond waar je U tegen zegt naast zijn oog en, als kers op de taart, een bovenlip zo groot, daar is zelfs Angelina Jolie jaloers op. Ja, Boudewijn was er lekker aan toe, maar eigenlijk was er maar één ding waar ik op dat moment aan kon denken.
"Damn.... Ik moet mijn blog veranderen..."
