In deze automobiel werden in de hoge temperaturen van afgelopen zomer geweldige tripjes beleefd en werd er meegezongen met de klanken van 'The Proclaimers' tot we moesten snakken naar adem. Dit was helaas echter van korte duur. Na 3 mooie dagen in onze beste vriend op vier wielen te hebben beleefd ging de awesome-mobiel kapot...
We waren op het strand geweest en wilde daarna wel een lekker hapje gaan eten bij de McDonald's, maar we wilden eigenlijk ook wel weer een stuk rijden. Dus gingen we vanzelfsprekend niet naar de McDonald's die op de weg terug lag. Nee, we reden naar de McDonald's langs de snelweg in Delft. Gewoon een leuk ritje en nadat we staand onze bestellingen hadden doorgegeven genoten we van ons voer op één of ander afgelegen industrieterrein. Toen Roy op de weg naar het ijssalon een afslag mistte kwamen we in Zoetermeer en werd de trip onbedoeld steeds langer en gaver.
Boudewijn had ondertussen al 'spirte' van zijn frisdrankkeuze en terwijl ik Roy naar Rijswijk-zuid stuurde, kwamen we na een half uur over de snelweg gereden te hebben(en 2 bijna-dood-ervaringen te hebben gehad) weer uit bij de McDonald's in Delft. Toen we besloten naar Sander te gaan(die daar in de buurt woont) kwamen we Charissa en haar zusje, die nog niet zo lang haar rijbewijs had, tegen. Reden genoeg om die te achtervolgen en op te jagen door Delft. Dit lukte zo goed dat ze een paar keer afsloeg en door nervositeit de weg naar haar vriendje niet eens meer wist. Mission accomplished en dus snel naar huis, maar eerst een ijsje halen.
Hier was het voor ons veel te druk en na een kwartier op de parkeerplek naar de rij die niet bewoog te hebben gekeken besloten we om te keren en naar Boudewijn zijn huis te gaan. Hier hebben we nog even gezellig onderuit gehangen, maar het echte onrecht gebeurde pas toen ik samen met Roy naar huis reed en de awesome-mobiel midden op de weg afsloeg, zomaar. Ik dacht dat mijn hart het begaf toen mijn nieuwe grote liefde zijn laatste adem uitblies, maar gelukkig voor ons kon hij ons nog wel thuisbrengen. Voor het laatst, want daarna waren we de awesome-mobiel 3/4 weken kwijt aan de garagemeneer.
Een paar weken later ging ik mee met Roy om onze gezamelijke lover op te halen bij de autoboer. Daarna gelijk naar Boudewijn om ook hem mee te laten genieten van de terugkeer van de beste auto in geschiedenis van auto's. De roadtrip/het verhaal wat hierop volgde kennen de meeste mensen als 'the chronicles of Antwerpen', maar is eigenlijk te gaaf om hier nog even snel bij te proppen.
Dit was vanzelfsprekend slechts één klein avontuur uit het leven van de awesome-mobiel. Ik kijk vanzelfsprekend uit naar de zomer van '11 waar we weer zonder dak kunnen cruisen tot we schoor zijn. Voor nu is het genoeg om te weten dat de awesome-mobiel de grootste win van 2010 is. Dus.
Joey out!
