De dag vorderde en steeds meer mensen kwamen mijn huisje binnen rollen, mijn broertje had namelijk een gezellige bijeenkomst, die overigens eindigde in een groot fiasco, maar dat is een ander verhaal. Rond een uur of 8 kwam ook mijn toenmalige vriendin even langswippen. Toch gezellig zo. Helaas voor mij (want ik had het thuis eigenlijk goed naar m'n zin en de alcohol hakte er toch ook wel aardig in) wilde ze toch om 12 uur bij d'r ouders zijn en ging ik, sociaal als ik ben, toch ook maar even mee. Na een aantal woorden gehad te hebben, want blijkbaar was goed aan m'n gezicht te zien dat ik liever gewoon thuis een bakkie had gedronken, volgde dan toch eindelijk het verlossende "gelukkig Nieuwjaar!" en gingen we naar buiten en ook ik kreeg, terwijl ik het niet gekocht had, illegaal vuurwerk in mijn handen gedrukt.
Dat was toch wel weer lachen, zeker voor zo'n groot kind als ikzelf. Met een niet nader te noemen illegaal kaboem-goedje ging ik aan de slag. Beetje de grens opzoeken en toch steeds minder ver weg gooien, in vuurtjes gooien en meer van dat soort ongein had ik het toch prima naar m'n zin. Maar toen gebeurde er iets wat ik niet verwachte. Zoals ik daarvoor toch al tientallen keren had gedaan gooide ik het minuscule bommetje wederom weg, aangestoken en wel. Dit keer gewoon normaal, midden op een brede weg. Niets aan het handje dus, maar toen er ineens een paars licht scheen en er geen knal klonk, maar het levensgevaarlijke dingetje ineens met een rotgang ging tollen ontstond toch lichtelijk paniek.
Gelukkig was dit snel voorbij. Zoef!! Binnen no time was het knalvuurwerk buiten bereik van mensen getold en dus was dit zonder gevaar afgelopen, maar wacht even, tolde het niet een heg in iemand zijn voortuin in? Ik hield mijn adem in, voorlopig gebeurde er nog niets. Toch was ik zachtjes in mezelf aan het bidden: "niet die voortuin in de hens, niet die voortuin in de hens..." Toch gebeurde het. Na een kleine 10 seconden gewacht te hebben begon het te branden en de paniek keerde razendsnel terug...
Snel greep het vuur om zich heen en eigenlijk was er binnen no time nog weinig van de heg over. Er was dus ook al heel snel duidelijk dat er gezorgd moest worden dat het vuur niet oversloeg op de schutting en de rest van de tuin, dan was het probleem namelijk groter geweest. Gelukkig (voor mij en die mensen die er in het huis wonen) gebeurde dat en bleef de schade alleen bij het grootste deel van de heg... Niet echt leuk voor die mensen, die op dat moment niet thuis waren, maar ook wel weer een leuke verrassing als je net thuis komt van een lekker avondje oud en nieuw vieren, of niet? Ach, wat moet ik er verder nog van zeggen. Ik kan er niet meer van zeggen als dat ik toen op het moment zelf verkondigde...
"Oepsie... Nou ja, pech... Heg weg!"
Beelden zijn niet door mij gemaakt. Logischerwijs.
